AAAWgmp1bWIAAAAeanVtZGMycGEAEQAQgAAAqgA4m3EDYzJwYQAAABZcanVtYgAAAEdqdW1kYzJtYQARABCAAACqADibcQN1cm46YzJwYTo2MzJhZTNlOC0xYjg1LTQ2NDMtYmQ5Zi0wMDJmOTAzYTBlZWEAAAADl2p1bWIAAAApanVtZGMyYXMAEQAQgAAAqgA4m3EDYzJwYS5hc3NlcnRpb25zAAAAALxqdW1iAAAARGp1bWRjYm9yABEAEIAAAKoAOJtxE2MycGEuaW5ncmVkaWVudC52MwAAAAAYYzJzaDx3/ShL6iWtw+UX5coxoGUAAABwY2JvcqNpZGM6Zm9ybWF0bWltYWdlL3N2Zyt4bWxqaW5zdGFuY2VJRHgseG1wOmlpZDowYzA0NTFiYy0wMmU1LTRjMWUtYjM2OS00ODk3MDlhZTM3NWFscmVsYXRpb25zaGlwaHBhcmVudE9mAAAB4mp1bWIAAABBanVtZGNib3IAEQAQgAAAqgA4m3ETYzJwYS5hY3Rpb25zLnYyAAAAABhjMnNo1+GgxRjlIRRZHr3ZPg4m1QAAAZljYm9yomdhY3Rpb25zgqJmYWN0aW9ua2MycGEub3BlbmVkanBhcmFtZXRlcnOha2luZ3JlZGllbnRzgaJjdXJseC1zZWxmI2p1bWJmPWMycGEuYXNzZXJ0aW9ucy9jMnBhLmluZ3JlZGllbnQudjNkaGFzaFggPBQiOlp4vKGPvcInVBkQxK9+StgPen2eW61mw3q4CEikZmFjdGlvbngdY29tLmFudGhyb3BpYy5jbGF1ZGUucHJvdmlkZWRqcGFyYW1ldGVyc6F4H2NvbS5hbnRocm9waWMub3JpZ2luLWNvbmZpZGVuY2VndW5rbm93bmtkZXNjcmlwdGlvbnhmQ2xhdWRlIHByb3ZpZGVkIHRoaXMgZmlsZSBhdCB0aGUgcmVxdWVzdCBvZiBhIHVzZXIgYW5kIG1heSBoYXZlIGNyZWF0ZWQgb3IgbW9kaWZpZWQgdGhlIGZpbGUgY29udGVudHMubXNvZnR3YXJlQWdlbnShZG5hbWVmQ2xhdWRlcmFsbEFjdGlvbnNJbmNsdWRlZPUAAADIanVtYgAAAEBqdW1kY2JvcgARABCAAACqADibcRNjMnBhLmhhc2guZGF0YQAAAAAYYzJzaI3RFdF0+p/1Y0Vozp/a2WYAAACAY2JvcqVjYWxnZnNoYTI1NmNwYWRNAAAAAAAAAAAAAAAAAGRoYXNoWCCuK9RhdvZQ2WpsEtEBlBl/Zgnk0Y3mdNXM4VBm3HZy+mRuYW1lbmp1bWJmIG1hbmlmZXN0amV4Y2x1c2lvbnOBomVzdGFydBiXZmxlbmd0aBkeBAAAAj5qdW1iAAAAJ2p1bWRjMmNsABEAEIAAAKoAOJtxA2MycGEuY2xhaW0udjIAAAACD2Nib3KlY2FsZ2ZzaGEyNTZpc2lnbmF0dXJleE1zZWxmI2p1bWJmPS9jMnBhL3VybjpjMnBhOjYzMmFlM2U4LTFiODUtNDY0My1iZDlmLTAwMmY5MDNhMGVlYS9jMnBhLnNpZ25hdHVyZWppbnN0YW5jZUlEeCx4bXA6aWlkOjg2ZDEzMGU5LWE4ZTAtNGRkZS1hNDZkLTczNmIxM2ZiN2M0N3JjcmVhdGVkX2Fzc2VydGlvbnODomN1cmx4LXNlbGYjanVtYmY9YzJwYS5hc3NlcnRpb25zL2MycGEuaW5ncmVkaWVudC52M2RoYXNoWCA8FCI6Wni8oY+9widUGRDEr35K2A96fZ5brWbDergISKJjdXJseCpzZWxmI2p1bWJmPWMycGEuYXNzZXJ0aW9ucy9jMnBhLmFjdGlvbnMudjJkaGFzaFgg6Q/nOMtHhZb9jHfKPtmqXExHAHbQE75pLJBgEJphzpGiY3VybHgpc2VsZiNqdW1iZj1jMnBhLmFzc2VydGlvbnMvYzJwYS5oYXNoLmRhdGFkaGFzaFggvLNEp51THRqQw0hrlfKJsTmuZMN1BXJcjrm1LH7H3WB0Y2xhaW1fZ2VuZXJhdG9yX2luZm+jZG5hbWVvQW50aHJvcGljIEZpbGVzZ3ZlcnNpb25lMS4wLjBrc3BlY1ZlcnNpb25lMi40LjAAABA4anVtYgAAAChqdW1kYzJjcwARABCAAACqADibcQNjMnBhLnNpZ25hdHVyZQAAABAIY2JvctKEWQISogEmGCFZAgowggIGMIIBjaADAgECAhRA5aAK7sI50L64g/oGQgU9Z1UTADAKBggqhkjOPQQDAzBJMRcwFQYDVQQKEw5BbnRocm9waWMsIFBCQzEuMCwGA1UEAxMlQW50aHJvcGljIENvbnRlbnQgQ3JlZGVudGlhbHMgUm9vdCBDQTAeFw0yNjA4MDcxODQzNTZaFw0yODA4MDYxOTQzNTZaMEQxFzAVBgNVBAoTDkFudGhyb3BpYywgUEJDMSkwJwYDVQQDEyBBbnRocm9waWMgQ2xhdWRlIENvbnRlbnQgU2lnbmluZzBZMBMGByqGSM49AgEGCCqGSM49AwEHA0IABJh6CmvLUBgFFNU0vUKlOVtE6djd17L5SuwX0LemFisBM3dkd/3cyjxFA3Qo5S46fX0/ihY0VZ7mfb9KF703t5OjWDBWMA4GA1UdDwEB/wQEAwIHgDAVBgNVHSUEDjAMBgorBgEEAYPoXgIBMAwGA1UdEwEB/wQCMAAwHwYDVR0jBBgwFoAUzlHiBIFOZFsj+OPEz5o+nMHXXMIwCgYIKoZIzj0EAwMDZwAwZAIwMXMdFJ4BetLLVY7ORuE9noqbbAZOZn/aArXyTwFAZfKrPzxF2vPoJNf1+UCdg1XGAjBwX1zd9WGqYkqmL5SFqw1QySjr1zJfpJM9+1rdDwSPLMOPOjKuiXjoU/pUUeG9RwmhY3BhZFkNngAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAPZYQN+nHwJIMAFtOTqX0JWrC6CYMgu+f9Fsleq1fsk9tbSwe8QtD+n1Ys4p9B6qw+j77VN4O/frDGyB169HNQdfCn4= Malaqbi Malaqbi.comMudah Dimengerti
Berita

Subuh Terakhir

✍️ · 🗓 5 November 2026 · 👁 10 dibaca

Ilustrasi Oleh AI

Penyesalan memang selalu membawa ratapan, tidak ada penyesalan yang membawa tawa. Jika ada manusia yang tidak pernah menyesal, berarti ia tidak punya kenangan. Seumur hidupnya, ini adalah yang pertama kali akal sehatnya mati. Logikanya hancur berkeping-keping tak berdaya.

Di ujung usianya, ia ingin menjadi seperti kakek-kakek yang lain, mempunyai anak, mendongengkan cucu dan dikunjungi keluarga. Tapi dia bukan kakek yang seperti itu, masa mudanya tidak seperti masa muda kakek kebanyakan. Itulah mengapa di ujung umurnya ia selalu murung jika mengenang masa lalunya, ia melamun hampir setiap hari bahkan ia mengenang masa mudanya di dalam sujud sampai ia lupa jumlah rakaat.

Beberapa minggu yang lalu ia marah besar saat ia dilarang masuk ke masjid untuk salat Jumat. Ia memaki pengurus masjid, tukang parkir dan menendang kotak amal.

“Kenapa kalian menutup masjid? Apa kalian sudah dirasuki PKI?”. Tak ada yang berani menahan, apalagi melawannya. Semua orang tahu bagaimana dahulu ia membunuh dan menyerang preman di tengah pasar.

“Ini karena ada virus kek” kata seorang jamaah dengan nada suara rendah.

“Apa?”. Pendengarannya sedikit bermasalah.

“Sekarang lagi ada virus kek, pemerintah menyuruh semua orang untuk salat di rumah”

“Apa? Mana ada salat jumat di rumah? Mana pak imam? Apa dia sudah dirasuki PKI juga?”

Tak ada yang mau meladeni amarahnya. Tongkat di tangan kanannya bisa jadi liar.

“jangan bangunkan singa yang telah insaf” bisik juru parkir.

“mana pak imam? Panggil” tongkatnya menunjuk-nunjuk tidak jelas.

Pak imam kemudian datang bersama Satpol PP. amarahnya jinak setelah dibujuk dengan ayat-ayat Tuhan. Hatinya selalu bergetar bila mendengar ayat-ayat Tuhan.

……

Kakek tinggal di sudut Pasar tempat dulu ia membantai preman seorang diri. Rumahnya memang di situ jauh sebelum pasar ini dibangun dan berkembang pesat. Bagian depan berjejeran ruko dan di bagian paling inti pasar itu adalah tempat ikan-ikan dan sayuran dihamparkan. Konon pemerintah dan pengusaha telah beratus kali ingin mendirikan mall ataupun pasar modern. Namun, kakek menolak, bahkan tidak sedikit yang diburu dengan sebilah parang. Preman-preman sewaan yang dikirim di ujung malam ia habisi sendiri.

…..

Sekarang ia tidak mungkin memburu siapapun karena lututnya rapuh dimakan usia, kakeklah yang diburu jejak hidupnya selama Sembilan puluh Sembilan tahun. Pemerintah sebenarnya punya kuasa untuk menggusur pasar itu karena kakek tidak punya bukti kertas apapun yang menerangkan bahwa tanah itu miliknya, tetapi mereka lebih memilih bersabar menunggu kakek mangkat. Tak ada seorangpun tau siapa yang punya tanah itu dan kakek tidak punya ahli waris yang akan mewarisi pasar. Kakek hidup sebatang kara, orang tuanya mati diracun musuh-musuhnya. Kakek mengamuk membunuh setiap orang yang dijumpai dan meminum darahnya. Orang-orang percaya darah itu akan membuatnya abadi atau paling tidak hidup selama satu abad. Namun, darah itu juga yang membuat kakek terseduh menangis di setiap malam. Keberingasannya pula yang menyebabkan wanita menjauh tak ada yang mau menjadi pendampinya. Mereka takut akan diminum darahnya juga.

……

Sudah tiga bulan ia berdiam diri di rumah, masjid adalah satu-satunya tempat yang ia kunjungi. Selama berbulan-bulan itu ia berfikir kenapa bisa masjid dianggap sebagai tempat menyebarkan penyakit, padahal dulu ketika ia memburu seseorang untuk dihakimi ia berhenti memburu orang tersebut jika masuk ke dalam masjid. Kakek muda tidak berani menyentuh lantai masjid, ia tahu masjid adalah rumah Tuhan yang suci sementara ia merasa penuh dosa. Lalu, kenapa hari ini kenapa tempat suci ditutup? Jawaban pak imam mulai meruntuhkan kesabarannya, kabar-kabar kematian karena virus corona mulai membuat ketakutannya memudar. Ia lebih takut mati membawa dosa masa lalunya daripada mati karena wabah. Saat hendak membulatkan tekadnya menuju masjid, pikirannya bimbang bagaimana jika nanti ia menjangkiti orang-orang. Sudah cukup ia menyusahkan orang-orang, bahkan matipun ia ingin mati sendiri tanpa disaksikan siapapun.

Kakek masih bimbang antara ke masjid atau tinggal di rumah. Beribadah di rumah membuatnya semakin merindukan masjid. Pikiran dan hatinya saling bertentangan, ia tidak bisa tidur dirasuki kebimbangannya. Ia tahu waktunya tidak akan lama lagi, umurnya sebentar lagi seabad. Ia ingin mati dalam keadaan khusnul khotimah, meskipun sebenarnya ia ragu apakah ia bisa wafat seperti itu.

Pasar sunyi, jalan-jalan sepi, polisi menjaga ruas-ruas jalan besar dan gang-gang kecil dijaga ketat pemuda-pemuda. Ada banyak larangan di dunia yang masuk akal, tapi larangan beribadah di rumah Tuhan tidak masuk akal. Kakek mulai berifikir bahwa ia tidak mungkin menulari siapapun karena masjid sedang sunyi, tidak ada jamaah. Jika pergi sendiri semuanya aman.

Di penghabisan malam, ia menembus dinginnya subuh bergegas menuju masjid. Kerinduannya bertamu di rumah Tuhan segera terobati. Langkah kakinya lemah, lututnya bergetar menyentuh air wudhu, otot-ototnya membeku, subuh itu terlalu dingin untuk manusia berusia hampir seratus tahun. Ia terjatuh di depan pintu masuk masjid selepas berwudhu dan tak mampu bangkit. Nafasnya tersengal-sengal, matanya menatap pintu masjid yang tidak bisa ia raih. Tidak ada yang melihatnya terkapar, semua jamaah sembahyang di rumah masing-masing. Air matanya mengalir, tulang-tulangnya seperti dipatahkan, subuh itu berakhir di pintu masjid.

WhatsApp Facebook 💬 Komentar & versi lengkap

Berita Terkait

Jajaran Polres Mamasa Gelar Subuh Keliling dan Dialog Kamtibmas Tomebalun, Membungkus Perjalanan TerakhirPutusan Praperadilan Batalkan Status Tersangka CR, Pakar Hukum Soroti Dugaan Cacat Prosedur PenyidikanPenggeledahan Kantor Bupati Polman, KAKI Duga Alasan Prabowo Batal Berkunjung